Boudewijn De Groot - Glazen Stilte Lyrics
De glazen koepel van de lucht is blauwzodat de blauwe zon verschiet,het droge harde licht is blauwen ook de parels van de dauw.Hoelang zal ik hier moeten blijven,ik kan niet weten wat ik wil.En onder mij verstijvende glazen golven stil.Er luiden klokken in de blauwe luchtvan blauwe sparren in het glazen ijs.Kristallen groeien langzaam verder dicht,een mathematisch vergezicht.En om het glazen hek te sluitenkomt Fahrenheit daar uit zijn potop sleutels van opaalglas fluiten,van 'Nader tot U, mijn God'.Geel is de kleur die ik nooit vergeethier in de steppe van gegoten glas,blauw is de vrucht die ik moeizaam eet,de scherven smaken scherp en wreed.De droge stilte wordt steeds ergerzodat ik vluchten moet,want daar achter de glazen bergenligt het land van vlees en bloed.