Frank Boeijen - Onschuld Lyrics
Ik denk aan die tijd van idealenAan die tijd waarin alles kontoen de wereld nog verdeeld wasIn oost en westHet was zo duidelijk wie goed wasEn zo duidelijk wie slechteMaar nu de waarheid aan het licht komtEr bestaat geen goed of slechtDan weet ik wat het isDan dringt het tot me doorHet is niet de wereldMaar ik die de onschuld verloorWanneer wanneer kwam dat momentWanneer vond dat plaatsWanneer ben ik onderwegIk geloofde in waarheidIk geloofde in heldendomIk geloofde in vriendschapEn dacht dat eerlijkheid bestondMaar natuurlijk ik leefde in dromenIk wou dat ik dat nog konSoms heel even als ik naar jou kijkZie ik dat het ooit bestondDan weet ik wat het isDan dringt het tot me doorHet zijn niet de anderenMaar ik die de onschuld verloorWanneer wanneer kwam dat momentWanneer vond dat plaatsWanneer ben ik onderwegde onschuld kwijtgeraaktWas het de mislukkingNa een succesOf het verraad van ee ngoede vriendWaren het de nachten van slapeloosheidNa de dag dat jij mij verlietWas het de vlucht in roekeloosheidEn in alles wat verboden isNee, het was de aanblik op die morgenIn de spiegel, mijn gezichtToen toen wist ik wat het wasToen drong het tot me doorDat ik door de jaren heenZo onschuldig ben geweestZolang zolang bleek ik een kindEn het komt nog vaakterugMaar over het algemeenVerliest de onschuld haar geduldToen toen op dat momentWas er geen weg terugWant door de jaren heenVerandert onschuld in schuldWant door de jaren heenVerandert onschuld in schuld
