Klein Orkest - Verloren Tijd Lyrics
Er is een man laatst doodgegaanDie nog geen dag van zijn bestaan tevreden wasMaar dat begreep hij pas toen er geen weg terug meer wasVlak voor zijn dood pas kreeg hij spijt van zoveel angst, verloren tijdEn hij vertelde mij over de hel die hij zijn leven lang had meegemaaktHij was nooit verliefd geweest, zelden verwonderdHij had nooit gegokt, dus hij was ook nooit bedonderdOm ergens te komen had hij lopen moeten lerenMaar om iets te bereiken leerde hij marcherenHij is iets geworden, wat hij eigenlijk niet wildeZijn wereld verstilde, geen diepgang, geen topAnderen huilden, dansten en lachtenMaar hij stond te wachten en hij wist niet waaropOmdat het zo uitkwam is ook hij maar gaan trouwenMaar hij bleef dromen van vrouwen die hij nooit echt heeft gekustHij zette zich af tegen zwervers en heldenMaar dat gaf hem zelden maar een ogenblik rustEn tegen zijn angst hielp geen n obligatieGeen polis, geen aandeel, geen bank dacht meer meeEn aan het eind, op zijn crematieWaaide zijn rook zelfs nog met alle winden meeEr is een man laatst doodgegaanDie nog geen dag van zijn bestaan tevreden wasMaar dat begreep hij pas toen er geen weg terug meer was
