Paul De Leeuw - Dement Lyrics
Voor ik in mijn auto stap kijk ik nog een keer omOma staart naar buiten, lijdzaam en gelatenEen aangevreten standbeeld, getergd door ouderdomDat hardop in zichzelf staat te pratenAls in een poppenkraam staat zij daar voor het raamIk heb moeite om mijn tranen te bedwingenIk zwaai nog even vlug maar het oudje zwaait niet terugHet lijkt wel of ze zachtjes staat te zingenOma waarom liet je mij in de steekHeb je mij geestelijk verlatenJe ogen zo flets en je haren zo bleekIk zou nog zo graag met je pratenOpa was jouw alles en toen hij was dood gegaanZat je urenlang stil voor je uit te starenJe maakte niets meer schoonJe vervuilde langzaam aanEn je sprak verward over je kinderjarenSoms liep je 's avonds laatMet de poppen over straatDie jij nog uit je kindertijd bewaard hadEn ik weer nog van die keerOh je wist volstrekt niks meerDat je een hele nacht bloot voor de koude haard zatOma waarom liet je mij in de steekHeb je mij geestelijk verlatenJe ogen zo flets, je haren zo bleekIk zou nog zo graag met je pratenVorig jaar december zei jeJij weet toch als ik later groot ben ik dan ga studerenEn heel misschien verhuizen we dan naar de grote stadEn vraag ik aan papa om nieuwe klerenAch je had het al verwachtToen ben je weggebrachtDaaraan bleek eenvoud weg niet te ontkomenEn soms als je helder bentDan vraag jij me lieve ventWaarom heeft de heer mij nog niet weggenomen
