Paul De Leeuw - Zeg Daar Maar Eens Wat Op Lyrics
Hij wist onmiddellijk dat ik het was de enige minnaar, de wareZo stond hij daar naast me hij pakte mijn glasEn zei hier zat je dus al die jarenIk vroeg heel kortaf of hij vaak ruzie kreegMaar dat kon hem niet zo veel schelenHij knoopte mijn jas dicht, mijn glas dronk hij leegEn zei kom maar mee, we gaan spelenHij rende de kroeg uit, hij sleurde me meeDe stad door, op weg naar zijn woning daar zette hij mij op zijn bedEn hij zei "wie stil is krijgt een beloning"En toen ging het licht uit en is het geschied het leek als vanzelf te gaanIk vroeg hem na afloop, hoe heet je wel niet maar hij zei alleen kijk meaanLuister want ik heb de pest, aan vaagheidWaarom blijven wij niet altijd altijd bijelkaar zeg daar maar eens wat opAlles werd anders, mijn flat moest verkocht en plotseling woonden we samenHij had een servies en een kat uitgezocht en luxaflex achter de ramenOpeens zat ik 's zondags bij ma op de thee hij nam me op sleeptouw naarRomeEn als ik wou roepen "'k ga niet meer mee" dan wist ie dat steeds tevoorkomenLuister want ik heb de pest, aan vaagheidWaarom blijven wij niet altijd altijd bijelkaar zeg daar maar eens wat opHet is nooit gestopt en het gaat nog steeds doorZo werkt het, hij blijft me verbazenGeen tijd om te denken, daar zorgt hij wel voorEen storm die blijft razen en blazenMaar als ie 's nachts naast me ligt weerloos en kleinDan llijkt hij zijn taak neer te leggenDan kan hij zo breekbaar zijn als porselein dan mag ik soms ook nog watzeggenLuister want ik heb de pest, aan vaagheidWaarom blijven wij niet altijd altijd bijelkaar zeg daar maar eens wat op
